ಸಮನ್ವಯ

ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿತಲ್ಲೆ ತಾಯೆ ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯ ಜೇನ ಸವಿದು.. ಸ್ತುತಿಸೆ ಮಾತು ಬಾರದಿರಲು, ಕರುಣೆ ತೋರ್ದೆ ವಾಗ್ದೇವಿಯೇ, ಎನಗೆ.. ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿತಲ್ಲೆ ತಾಯೇ... ಮುದದಿ ಕರೆಯೆ, ತ್ವರದಿ ಬಂದೆ. ವರವ ಬೇಡೆ, ಕರವ ಪಿಡಿದೆ. ಭರವಸೆಯ ಬೆಳಕನ್ನು ತುಂಬಿರೆ, ಜ್ಞಾನ ಭಕ್ತಿ ಹುರುಪಿನಿಂದ, ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿತಲ್ಲೆ ತಾಯೆ... ರಾಗ ಲಹರಿಯ ಸ್ವರವು ನೀನು, ಜ್ಞಾನ ಸುಧೆಯ ಧೇನು ನೀನು, ವರ್ಣದಂದದಿ ರಾಗ ಸುಧೆಯ, ಬೆರೆಸಿ ನೀ ಎನ ಬಾಳ ಚಿತ್ರಿಸೆ.. ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿತಲ್ಲೆ ತಾಯೆ.. ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯ ಜೇನ ಸವಿದು..

ನವ ಮಾಸಗಳ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಆಲಿಂಗನ ತೊರೆದು ನಡೆದ ಅಂದಿನ ದಿನ ಎದೆಯ ತುಂಬಿತ್ತು ಸಂತಸದ ವಿನಾ ನಿನ್ನ ಒಡಲ ಬಿಡುವ ನೋವಿನ ಆಕ್ರಂದನ. ನಾ ಅತ್ತರೂ ನೀ ನಕ್ಕ ಕೇವಲ 'ಆ' ಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಉಲ್ಲಾಸಮಯ ಬಾಲ್ಯಕ್ಕಾಯಿತು ಸೋಪಾನ.. ಅಮೃತವಿತ್ತ ನಿನ್ನೆದೆಗೆ ಒದ್ದ ನನ ಪಾದಕೆ ನೀಡಿದೆ ನೀ ಹರ್ಷಮಯ ಚುಂಬನ.. ಪ್ರತಿದಿನದ ಆ ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ರಾಗಕೆ ಮನಸ್ಸು ಜಾರುತ್ತಿತ್ತು ಸುಖ ನಿದ್ರೆಗೆ ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಆಡಿದ ಆ ಜಗಳಕೆ ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಪೆಟ್ಟು...ಇನ್ನೂ ನೋಯುತ್ತಿದೆ.. ಅಮ್ಮ, ನೀನುಣಿಸಿದ ಆ ತುತ್ತನು, ಕಥೆ ಹೇಳಿ,ಮಲಗಿಸಿ ನೀಡಿದ ಆ ಮುತ್ತನು, ಬಾಲ್ಯದ ಪ್ರತಿ ಅರೆ ಕ್ಷಣವನು ಚಿರನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುವ ತನಕ ನಾ ಮರೆಯಲಾರೆ.....

ತಡಮಾಡದೆ ನೀ ಬಂದು ಸೇರು ನಾ ಕಳುಹಿಸಿರುವೆ ನನ್ನ ಕನಸಿನ ತೇರು.. ತೀರದಾ ಒಲುಮೆಯ ದಾಹದಿ ತೀರವಾ ಸೇರುವ ತವಕ.. ನಡುವೆ ನಮ್ಮಯ ಮನದಿ ಭಾವ ಮಿಲನವಿರೆ ಪುಳಕ.. ಇಂತಿರೆ, ತಡಮಾಡದೆ ನೀ ಬಂದು ಸೇರು.. ತರಲು ನೀ ಬೇಸಿಗೆಯ ಬಿಸಿಲಲಿ ಹೃನ್ಮನ ತಣಿಸುವ ತಂಗಾಳಿ, ಚಿಂತೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ನಾ ಬೇಯುತಿರೆ ಪ್ರೀತಿಯ ತಂಗಾಳಿಯೊಡನೆ... ತಡಮಾಡದೆ ನೀ ಬಂದು ಸೇರು.. ಮನದ ಅಲೆಗಳ ಘರ್ಷಣೆ ಏನಿತೆ ಇರಲಿ, ಬಾಳ ಸಾಗರದ ಪಯಣ ಬಹಳಷ್ಟಿಹುದು.. ನಾವಿಕನಾಗಿರುವೆ ಈ ನಮ್ಮ ಪಯಣಕೆ, ದೂರದಿಗಂತವ ಸೇರುವ ನಿಟ್ಟಿನೊಳು, ತಡಮಾಡದೆ ನೀ ಬಂದು ಸೇರು.. ನಾ ಕಳುಹಿಸಿರುವೆ ಹೂ ತೇರನು..

ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಬಂದು ಬಿಡು ಮುಚ್ಚು ಮರೆಯ ಆಟ ಬಿಟ್ಟು, ಛಾಯೆ ನಿನ್ನದು ನಾ ಕಂಡರೂ ಸೋತೆ ನಿನ್ನನು ಬಳಸಲು. . ಕಣ್ಣ ತಣಿವ ನಿನ್ನ ಅಂದವು ಬೀಸು ಗಾಳಿಯ ಸಖ್ಯ ಬೆಳೆಸಿ ಕಳುಹಿದ ತಂಗಾಳಿ ಮೈಯನು ಸೋಕಿ ಸುಳಿವನು ನೀಡಿತಾದರೂ ಸೋತೆ ನಿನ್ನನು ಬಳಸಲು. . ಕುಸುಮ ಕೋಮಲ ನಿನ್ನ ಪಾದವು ಮೆಲ್ಲ ನಡೆದು ಸ್ಪೃಶಿಸಿದಂತಹ , ಸದ್ದ ನಾನು ಕೇಳಿದಾದರೂ ಸೋತೆ ನಿನ್ನನು ಬಳಸಲು. . ನಾನು ಕಾಯುವ ಹೃದಯ ನಿನ್ನದು ನೀನೇ ಇರುವ ಹೃದಯ ನನ್ನದು, ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿ ತೋರಲದರ ಮಿಡಿತವದು ಅನುರಣಿಸಿತಾದರೂ, ಸೋತೆ ನಿನ್ನನು ಬಳಸಲು. .

ಇದಾವ ಬಗೆಯ ಗುಟ್ಟೆ0ದು ವರ್ಣಿಸಲಿ.. ಪದಗಳಿಗೆ ನಿಲುಕದ, ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲುಕದ, ಇದಾವ ಬಗೆಯ ಗುಟ್ಟು.. ವರ್ಷದ ತುಮುಲವ ಹರ್ಷಿಸಿ ಕುಣಿಯುವ ಮಯೂರಿಗೆ ಬಾನು ಹೇಳಿದ ಗುಟ್ಟೋ? ವಸಂತನಾಗಮನಕೆ ನವ ಉಡುಗೆ ತೊಡುವ ರಮ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಋತು ಪಿಸುಗುಟ್ಟ ಗುಟ್ಟೋ? ಇದಾವ ಬಗೆಯ ಗುಟ್ಟು.. ಭವ್ಯಾಗಸದಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದತೆಯಿಂ ಹಾರುವ ಖಗಕೆ ಮರಿಗಳು ಹಸಿವೆಂದು ಉಲಿಯುವ ಗುಟ್ಟೋ? ಕುಟಿಲ ಕಾನನಕೆ ಝುಳು-ಝುಳು ಎಂದು ಸರವು ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಮೆಲ್ಲನೆ ನುಡಿಯುವ ಗುಟ್ಟೋ? ಇದಾವ ಬಗೆಯ ಗುಟ್ಟು.. ಪ್ರೇಮ ಕಾವ್ಯದ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ ಬರೆಯುವ ತರುಣಿಗೆ ತರುಣನು ಹೇಳಿದ ಗುಟ್ಟೋ? ಮುಗ್ಧ ಹೃದಯವ ಹಿಗ್ಗಿಸುವಂತಹ ಪುಟ್ಟ ಕಂದನ ಸ್ನೇಹಮಯ ಗುಟ್ಟೋ? ಇದಾವ ಬಗೆಯ ಗುಟ್ಟು.. ಭವ್ಯ ಭವಿತ್ವದಿ ನಿರಂತರ ಯಾನಕೆ ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮದ ಸಂಭವದ ಗುಟ್ಟೋ? ಮದಮೋಹ ಮತ್ಸರವ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಸಾಧಿಸುವ ಇಹಪರ ಸಾಧನೆಯ ಮಾರ್ಗದ ಹಿಂದಿರುವ ಗುಟ್ಟೋ? ಇದಾವ ಬಗೆಯ ಗುಟ್ಟೆ0ದು ವರ್ಣಿಸಲಿ..

ಸ್ಮೃತಿಗೆ ಬಾರದು ನಿನ್ನ ಉಗಮ ಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತ ಪ್ರೀತಿಯೇ.. ಎದೆಯ ಒಳಗೆ ಆಸೆ ಬಿತ್ತಿದ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯೇ.. ನನ್ನ ತನುವರ್ಧದಲಿ ಪೂರ್ಣ ಮನ ತುಂಬಿರುವೆ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಭಾವಗಳ ಜೀವ ನೀನಾಗಿರುವೆ ನೋಟದ ನೆರವಲ್ಲಿ ನನ್ನೆದೆಯ ಸೇರಿರುವೆ ನೆತ್ತರದ ಕಣ ಕಣದಿ ಅನುರಕ್ತವಾಗಿರುವೆ..ಆದರೂ.. ಸ್ಮೃತಿಗೆ ಬಾರದು ನಿನ್ನ ಉಗಮ.. ಭಾವಲೋಕದಿ ನೀ ಎನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ಬಾಳ ಮಾಧುರ್ಯದ ಕೈಂಕರ್ಯದಿ ನೀನಾದೆ ಮೂಗುತಿ.. ಒರಟು ವೀಣೆಯೆಂಬ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೀಟಿದೆ ನೀ ಇನಿದಾದ ತಂತಿ, ನೇಸರನ ಪ್ರತಿ ಕಣದಲ್ಲಿ ಕಾಂತಿ ನೀ ಚೆಲ್ಲುತಿರುವಾಗ, ಸ್ಮೃತಿಗೆ ಬಾರದು ನಿನ್ನ ಉಗಮ.. ನೂರು ಹೃದಯಗಳ ನಡುವೆ ನನ್ನೇಕೆ ಸೇರಿರುವೆ, ಸೇರಿ ಅಂತರಂಗದಿ ಕೋಲಾಹಲವ ಏರಿಸಿರುವೆ, ವರ್ಣ ಚಿತ್ತಾರಗಳ ಬಹುವಿಧದಿ ತುಂಬಿರುವೆ, ಇನ್ನೆಂದೂ ತೊರೆಯದ ಧಮನಿಯಲಿ ನೀ ಬೆರೆತಿರುವಾಗ, ಸ್ಮೃತಿಗೆ ಬಾರದು ನಿನ್ನ ಉಗಮ..

ಕೇಳು ಖಗವೇ ಎನ್ನ ನೋವ,ಮನದಂಗಳದ ಅಳಲಾ.. ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ ನಿನ್ನುಲಿಯ ನಾನಾಲಿಸುತಿರುವಾಗ, ಇಂದಾದರೂ ಕೇಳೆನ್ನ ಕರೆಯಾ.. ನಿನಗೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳುಂಟು, ಹಾರುವಾ ಬಲವುಂಟು, ಗೂಡ ಕಟ್ಟುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಂಟು, ನೋವ ಕೇಳ್ವ ನಿನ್ನವರುಂಟು, ನಿನ್ನ ಕುಡಿಗಳ ಸಾಕುವ ಚೈತನ್ಯವುಂಟು, ಈ ಉಂಟುಗಳ ಬಯಕೆ ನನಗೂ ಉಂಟು. ನನ್ನ ಮನಸಿಗೂ ರೆಕ್ಕೆಗಳುಂಟು, ಸ್ವಚ್ಛಂದತೆಯ ಕೊರತೆಯುಂಟು, ಗೂಡ ಗೋಡೆಗಳ ಅಳಿವಿನ ಅಂಜಿಕೆಯುಂಟು, ಅಣುಕುಗಳ ಸಾಂಗತ್ಯವುಂಟು, ಇನ್ನು ನನ್ನವರೆಲ್ಲುಂಟು??